|
Yazar mel
|
|
Çarşamba, 22 Ağustos 2007 |
|
Sony, Canon’un 10.1 MP CMOS sensörlü EOS 40D modelini tanıttığı günün hemen ertesinde DSLR makinelerde kullanılmak üzere yeni geliştirdiği 12.5 MP APS-C boyutlu CMOS sensörünü duyurdu.
Sony’nin zamanlamasının, Canon’un yeni modeli 40D açıklamasının etkisini azaltmak üzere seçildiği şüphesiz. Hatırlarsanız bir önceki yazımızda Canon EOS 40D’nin, gelecekteki muhtemel rakipleri karşısında en zayıf yanının sensör çözünürlüğü olabileceğini belirtmiştik. Sony’de bu fırsatı görmüş olacak ki, hem Sony’nin yakın zamanda çıkarmayı planladığı ileri seviye amatör DSLR modelinde, hem de sensör sağladığı Nikon’un beklenen modeli D300 (D200s?) ve Pentax’ın ilerideki bir modelinde kullanılması muhtemelen olan bu sensörü zaman kaybetmeden duyurarak, potansiyel müşterilerde bir beklenti yaratmak ve 40D alımlarını ertelemek için bir neden vermiş oldu.
Bugüne kadar sadece Nikon D2x için CMOS sensör üretip (bir de DSLR-Like sınıfı Sony R1 için), diğer DSLR’ler için CCD tipi sensör üretmeyi seçen Sony’nin, CMOS tasarımına geri dönmesi de dikkat çekici bir gelişme. Üstelik Sony mühendislerinin CCD’nin CMOS’a karşı üstünlüklerini belirttikleri açıklamaları olmuştu. Tahminlerimize göre Sony sensörlerinin zayıf yanı olarak gösterilen yüksek ISO değerlerinde yüksek gürültü sorununu aşmak için Canon’un yolunu seçerek CMOS sensörlere geçmeyi düşünmüş olabilir.
Sony’nin EOS 40D’yi hedef aldığının bir diğer göstergesi ise, tanıtımda özellikle üzerinde durduğu 10.4 Kare/saniye çekim hızı. 40D’nin sınıfına göre gerçekten etkileyici 6.5 fps hızına karşılık, Sony yeni sensörlerinin 10.4 fps hıza ulaşabileceğini gösteriyor. Ancak göz önüne alınması gereken nokta, makinenin gerçek çekim hızının sensör kapasitesi dışında etmenlerden tarafından da etkilenmesi. Örneğin ayna mekanizmasını yüksek hızlarda açılıp kapanmasını sağlayan mekanik tasarım ve buna uygun gövde, ek olarak yüksek miktarda veriyi işleyecek olan görüntü işlemcisi hem teknik hem maliyet açısından üreticileri zorlayan bazı noktalar olarak karşımıza çıkıyor. Sony tarafından satın alınmadan önce Konica Minolta mühendislerinin, yüksek sürekli çekim hızlarının sensörün yer değiştirilmesiyle elde edilen titreşim önleyici sistemin (Anti Shake – AS) hassas yapısına zarar verebilme olasılığı nedeniyle tasarımda zorluklar çıkardığını açıkladıklarını da hatırlatmak isteriz. Sony de aynı sistemi SSS adı altında kullandığından, bahsi geçen zorluklarla karşılaşabilir. EOS 40D’nin sensörü ile bir diğer fark da, Canon’un 14-bit A/D (Analog to Digital) dönüştürücüsüne karşı, Sony CMOS’un 12-bit dönüştürücüye sahip olması. Aradaki farkın sensörün dinamik aralığına ya da görüntü kalitesine nasıl etki edeceği ise karmaşık bir konu. Kimine göre bu 2-bit belirgin bir fark yaratabilirken, kimilerine göre aradaki fark gözardı edilebilir boyutta kalıyor. Bu konuda ayrıntılı bir açıklamaya ulaştığımızda sizi de bilgilendirmeye çalışacağız.
Görüntü sensörü alanında zaten uzun süredir aktif olan Sony, DSLR piyasasında da iddialı olmak istediğini aslında bu açıklamasıyla gösterdi. Daha önce belirgin olarak sadece Canon ve Nikon arasında gerçekleşen bu meydan okuma şeklindeki ‘zamanlama’ oyununa Sony de katılarak adeta ‘ben de varım’ dedi. Üreticiler arasındaki bu rekabetten şüphesiz ki kullanıcılar karlı çıkacak. Önümüzdeki günlerde yapılacak açıklamalarla daha fazla özelliğin daha düşük fiyatla sunulmasına hazır olun.
Diğer Yazılar:
|
